Sunday, August 6, 2017

आलुवाद

- संप्रस पौडेल दिवस

घरजग्गाको भाउ दलालीको हातमा छ । एउटै जग्गा पचास पटक बेचाउँने दलालीहरु छन् । तिनीहरुले राज्यलाई कर तिरेका छन् ? पक्कै छैनन् । एउटा जग्गा बेचेर आएको कमिशनले गाडी चढेर हिँड्ने दलालीहरु तपाईँका छिमेकमा कत्ति छन् कत्ति । जे हुन नहुने हो‚ त्यै हो आलुवाद ।
डिग्री पास गरेको कर्मचारीको तलब २० हजार र उत्तिकै योग्यताको सिइओले २० लाख कमाउँछ । वृद्ध वृद्धाले रोइरोइ कृषी सम्हालेका छन्, युवाहरु विदेशमा पसिना बेच्दैछन् । नेताहरु डलरमा इज्जत बेच्दैछन् । जे नहुनुपर्ने हो त्यै भैराछ । यै हो आलुवाद ।
व्यापारीले किसानसँग उब्जनी किन्छन्, मनलाग्दी मूल्य राख्छन्, दोब्बर तेब्बर र चौब्बरभन्दा बढीमा बेच्छन् । पाँच रुपियाँ किलोको आलु लिएर कोल्ड स्टोरमा ८ महिना राखेपछि पचास रुपियाँमा बेच्न पाइन्छ । यै हो आलुवादको गाँठीतन्त्र ।
यतिसम्म कि व्यापारी कानून बनाउँछन्, जनता खुरुखुरु मान्छन्, सरकारलाई पनि आलुवाद फापेकै छ । बीउ के रोपियो र कस्तो रोपियोसँग सम्बन्ध हुँदैन । वादको मात्रै कुरा हुन्छ । फलिफापको मात्रै कुरा हुन्छ । त्यै हो आलुवाद ।
एउटाले मार्क्सवाद रोप्यो उपलब्धीमा आलु नै फल्यो । अर्कोले माओवाद फल्यो अन्तत आलुकै शरणमा पौनेटो भएर बस्नुपर्‍यो । सबै मिलेर विधि विधानका साथ समाजवाद रोपेको आलुवाद हौसिएको तपाईँहामी सबैले देखेकै हो । आलुवादका पारखीहरुलाई मार्क्सवाद, माओवाद, लेलिनवाद, समाजवाद केही पनि फाप्दैन । हामीलाई हाम्रो आलुवाद खुबै प्यारो छ ।
इतिहासमा कालुवाद, प्रेममा मायालुवाद, बिहारमा लालुवाद र कपालका लागि तालुवाद चल्छ । ताछेको आलु र खुइलिएको तालुमा के भिन्नता छ र ? यसैले तालु हाम्रो बौद्धिकता नाप्ने कशी र आलु हाम्रो नाङ्गो राष्ट्रियताको दशी हो । सार्वभौमिकता त खोक्रा नारा हुन् । आलुवादको भाषण नै हाम्रा प्रतिफल हुन् । आलुवाद आलुवादै हुन्, सफल हुन् कि असफल हुन् । बरु पास ठालुवाद हो भने फेल आलुवाद हो भन्न सकिन्छ ।
मास्टरसाप आलुलाई गोलभेँडा बनाउन खोज्छन् । आलुले कहिल्यै गोलभेँडाको ल्याकत राख्दैन । आलुलाई आलु नै रहन दिनोस् । आलुको वंशनाश गर्ने प्रयत्न नगर्नोस् । यै हो आलुवादको गुदी ।
गुन्द्रुकमा आलु‚ काउलीमा आलु‚ अचारमा आलु‚ आलुमा आलु । आलु नै सर्वमान्य ठालु हो । भैरव अर्यालले त आलुवादलाई ठालूवाद माने । तपाईँ हाम्ले किन नमान्ने ? हाम्रा नेता आलु हुन्‚ तिनका कार्यकर्ता आलु हुन्‚ मास्टर आलु हुन्‚ विद्यार्थी आलु हुन्‚ डाक्‍टर आलु हुन्‚ बिरामी आलु हुन् । तराईदेखि हिमालसम्म फल्ने कुनै बीउ छ भने त्यो आलु नै हो ।
इतिहासमा आलुलाई दौरासुरुवाल वा सारीचोलोमा सजाइयो । विगतमा आलुलाई कोटपाइन्ट र सर्टपाइन्टमा सजाइयो । आलुलाई विदेश पुर्‍याएर बेइज्जत गरिन्छ‚ कहिले टुँडिखेल र रत्नपार्कमा नाङ्गेझार पारिन्छ । कहिले बानेश्वरतिर कहिले हानेश्वरतिर‚ बिहान थानेश्वरतिर‚ बेलुकी तानेश्वरतिर पुर्‍याएर आलुको धर्म परिवर्तन गराइयो । भो अब अति भो‚ आलुलाई आलुबाहेकका वादबाट स्वतन्त्र गरियोस् । आलु छुट्टै सिद्धान्त हो‚ आलु आफैंमा आदि र अन्त हो । बिग्रे पनि बिगारे पनि आलु नै आलु हो । सप्रे पनि सपारे पनि आलु आलु नै हो । यसैले एकस्वरमा भनौं "आलुवाद जिन्दावाद !"
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
समकालीन साहित्य डट कममा पोष्ट भएको ।
Source: http://samakalinsahitya.com/index.php?show=detail&art_id=6130
प्रकाशन मिति : शुक्रबार, 20 श्रावण, 2074
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

यस वेबसाइटमा पोस्ट भएका लेखकका अन्य रचनाहरु

No comments:

Post a Comment

You can leave a comment here:

  ब्लग घुमी दिनु भएकोमा धेरै धेरै धन्यवाद ।
- संप्रस 'दिवस'

Featured Posts

नयाँ पुस्ताको चासो

एउटा बेग्लै स्वादको ब्लग

यो बाटो कहाँ जाने कहाँ पुग्ने हो...

ज्यानको परवाह नगरी सदियौंदेखि हामी यसरी नै तरिरहेछौं‚ कैयौं पटक ट्युव पल्टिएको छ । धन्न यसकै कारण हामीले मर्नु परेको छैन । ट्युव नहुँदा खोला तर्ने क्रममा धेरै जनधनको क्षति भएको इतिहास छ हामीसँग । सरकारसँग पूलको माग गरेका छौं । शायद यस्तो दिनको अन्त्य हुनेछ ।

नादेपानी गुम्बा‚ पोखरा

फोटोः संप्रस‚ २०६४

Sampras

सिद्धार्थ उच्च मा.वि.‚ हेटौंडामा

अविष्मरणीय क्षण

एकताका पुनरावेदन अदालत‚ हेटौंडामा कार्यरत रहँदा

पतञ्जली योगपीठ‚ हरिद्वारमा

२०६९ मंसिर महिनामा श्री सिद्धार्थ उच्च मा.वि. हेटौंडा परिवारका साथमा

वन पिल्लर ब्रिज‚ कर्णाली

२०६९ मंसिर महिनामा श्री सिद्धार्थ उच्च मा.वि.‚ हेटौंडा परिवारका साथमा कर्णाली पूलमाथि एक स्न्याप

वीरहरुको नालापानी किल्लामा एकदिन

बहादुर वीर नेपालीहरुको रगतले सिञ्चित पवित्रभूमि नालापानी (हाल भारतमा पर्दछ) को बलभद्र खलंगा युद्ध स्मारकमा

आहा क्या रमाइलो

उज्यालो हुनु अगावै खिचिएको नैनीताल‚ भारत

आहा झन् रमाइलो

झिस्मिसेमा खिचिएको नैनीतालको दृश्य र साथमा शिक्षक शिक्षिका

हिन्दुहरुको पवित्रभूमि हरिद्वार

पवित्र तथा प्रसिद्ध भूमि हरिद्वारमा तीन दिन बास बसियो ।‚ २०६९

छुकछुक छुकछुक रेलगाडीमा...

ट्रेन चढ्नुअघि सुगौली स्टेशनमा शिक्षकहरुसाथ